vrijdag, april 27, 2007

Het einde van een tijdperk

Gisteren heb ik voor de allerlaatste keer vergaderd samen met de andere leden van mijn (ex-)studentenvereniging. Gezellig buiten op een bankje in het park voor het Arenbergkasteel. Ik heb iedereen bedankt voor de fijne tijd en als er vragen of problemen zijn, mogen ze natuurlijk altijd bij mij aankloppen. Na de vergadering zijn we nog iets gaan drinken op een terrasje, genietend van de zachte avond. Een waardige afsluiter van bijna acht jaar (wow, zo lang?) inzet. Ik mag mij nu officieel alumnus noemen.

Ik had verwacht dat het afscheid mij zwaarder zou vallen, maar het deed me niet zoveel. Ik was het laatste jaar toch al aan het uitbollen en het werd tijd om de fakkel door te geven aan de jongere generatie. Als alles een beetje goed gaat, is dit ook mijn laatste jaar als student. Misschien komt het door het feit dat we nu eindelijk onze eigen stek hebben, want ik heb het gevoel dat er een nieuw tijdperk in mijn leven is aangebroken. De heimwee naar het studentenleven is ook veel minder fel dan vroeger. Niets duurt voor eeuwig, al zouden we dat soms wel willen.

Tijd om iets nieuws te zoeken om mij voor te engageren. Er staan nog zoveel dingen op mijn TODO-lijstje, dus dat kan geen probleem zijn.

Labels: , , , ,

3 Comments:

Anonymous Marnik said...

(vergaderD)

10:17 a.m.  
Anonymous Pierre Vis said...

Een heel herkenbaar gevoel zoals je het beschrijft.
Ik dacht ook dat het me enorm moeilijk zou vallen om afstand te nemen van het studentenleven, maar eigenlijk mis ik het helemaal niet. Tis mooi geweest, en de kwestie lijkt me om op tijd te stoppen. Eeuwig student blijven, lijkt me een illusie.

3:25 p.m.  
Blogger yab said...

@pierre: Ik denk dat ik er toch iets langer dan jij over gedaan heb om afscheid te nemen...

11:29 p.m.  

Een reactie posten

<< Home