zaterdag, januari 27, 2007

Begrafenis

Begrafenissen. Niemand gaat er graag naartoe. Niemand wordt graag geconfronteerd met de dood. Toch denk ik dat het goed is een soort van ritueel te hebben om afscheid te nemen van een geliefd persoon. Een moment waarop iedereen samen komt om even stil te staan bij een leven dat plots veel te ruw is afgebroken. Een leven dat nog zoveel moois in petto had.

Vandaag werd de vader van mijn vorige vriend begraven. De kerk zat stampvol. De man was tandarts in een onooglijk klein dorpje en had jaren in het verenigingsleven meegedraaid. Ik denk dat ongeveer het ganse dorp in de kerk was.

Het was een mooie mis. De lector was een goeie vriendin van de overledene en dat gaf de viering een persoonlijke toets. Ik heb veel bewondering voor de kracht die de twee zonen van de overledenen vonden om een stukje voor te lezen. Bij het groeten (wat in West-Vlaanderen ná de mis gebeurt), kromp mijn hart ineen toen ik de tranen in de ogen van mijn ex-vriend zag. Het verdriet in de ogen van zijn moeder en broer, het liet me niet onberoerd.

Toch was de relatie tussen zonen en vader niet altijd even goed. De vader was streng en recht door zee. En veeleisend voor zijn zonen. Té veeleisend, vond ik persoonlijk. Wat maakt het uit welk diploma je kinderen hebben, als ze maar gelukkig zijn. Hij legde zoveel druk op hun schouders dat ze het soms moeilijk hadden dit te kunnen dragen. Gelukkig zijn ze allebei op hun pootjes terecht gekomen. Ik ben blij dat ook dit, zij het zijdelings, in de mis vermeld werd.

Het is goed dat mijn vriend en ik naar de begrafenis geweest zijn, zelfs al moesten we er helemaal voor naar West-Vlaanderen rijden en zaten we even in de cipiersfile. Zelfs al hebben we er ons mondeling examen Italiaans voor moeten verzet (gelukkig hebben we een superlieve juffrouw van Italiaans). Ik denk dat het belangrijk is dat je op zulke momenten het verdriet van je vrienden kan delen. Hopelijk heeft mijn ex-vriend iets gehad aan de talrijke opkomst van zijn vrienden. Ik denk het wel.

Labels: , , , , , , ,

4 Comments:

Anonymous jeronimo said...

vandaar dat ik de hele mis gebleven ben, om de broer eens mijn steun te kunne betuigen...
ik heb maar 4 collega's gezien...
en ook een paar mensen van uit mijn Leuvense periode vroeger ;-)
it's a small world

9:46 p.m.  
Anonymous Anoniem said...

Je aanwezigheid op de begrafenis was voor je ex-vriend zonder enige twijfel een deugddoende zonnestraal in een pijnlijke storm. A friend in need ....

Casper

7:15 p.m.  
Anonymous Anoniem said...

ASCENSION

And if I go,
while you're still here...
Know that I live on,
vibrating to a different measure
--behind a thin veil you cannot see through.
You will not see me,
so you must have faith.
I wait for the time when we can soar together again,
--both aware of each other.
Until then, live your life to its fullest.
And when you need me,
Just whisper my name in your heart,
...I will be there.

- Colleen Corah Hitchcock -

9:37 p.m.  
Blogger yab said...

@jeronimo: Ik vond het maar vreemd dat zoveel mensen naar huis gingen na de offerande. Dat is blijkbaar een Westvlaamse gewoonte? Bij andere begrafenismissen heb ik dat nog nooit gezien.

9:23 p.m.  

Een reactie plaatsen

<< Home