We geven hem nog een kans

De man uit Oostrozebeke. Hij is mij deze ochtend uit bed komen zetten (ik met slaapoogjes, nog in pyama en met mijn bril op mijn neus vloekend op zoek naar de sleutels van de voordeur) om te zeggen dat hij vandaag échtentéchtig de plintjes komt bevestigen. Maar dat hij de sleutel van onze voordeur niet vond. Die sleutel lag natuurlijk gewoon op de afgesproken plaats. Zoeken kunnen ze niet goed, daar in West-Vlaanderen. ;-)

Het huis van nonkel K

Zucht en kreunt en steunt onder de stormwind. De deuren rammelen in de sponningen en een te harde windstoot doet de deur van ons kamertje met een knal openvliegen. Niet bevordelijk voor de nachtrust als dit in het putje van de nacht gebeurt. Ik tel de dagen af totdat we kunnen verhuizen...