Kapper

Gisteren ben ik naar de kapper geweest. Aangezien ik het aantal keer dat ik in mijn leven al in een kappersstoel gezeten heb nog steeds op twee handen kan tellen, is zo'n bezoek altijd een beetje een belevenis voor mij. Per slot van rekening vertrouw je toch een belangrijk deel van je fysieke voorkomen toe aan een volledig onbekende.

Ik ben ook helemaal niet op de hoogte over welke haarverzorgingsproducten nu weer hip en cool zijn in het kapperswereldje. Waardoor ik als een ware haarverzoringsleek "Euhm, wat is dat?" moet antwoorden als de kapper vraagt of er een serum op mijn haar gedaan moet worden. (Ondertussen weet ik al wel wat een haarmasker is, dus totaal onwetend ben ik niet meer.)

Goed, naar de kapper dus. Mijn vriend had me alleen maar laten gaan onder de uitdrukkelijk belofte dat ik niet te veel van mijn haar zou laten afknippen. Mijn vriend is namelijk één van die hopeloze romantici die lang haar met vrouwelijkheid associeert. ;-) Eens in de kapperstoel vond ik dat er gerust nog wel een beetje meer af kon, kwestie van er weer voor een jaar of twee tegen te kunnen. Het resultaat mag er trouwens best wezen (en dat mag ook wel voor het astronomische bedrag van veertig euro). Er is zo'n goeie vijftien centimeter af en het is een beetje opgeknipt.

En mijn vriendje hoeft zich geen zorgen te maken: haar groeit!

Gezichtsbeharing

Toen ik terugkwam van het station na een lange werkdag ben ik mijn ex-vriendje tegen het lijf gelopen. Hij zag er redelijk goed uit voor iemand wiens vader nog maar onlangs is overleden. Babbeltje gemaakt, gevraagd hoe het met hem ging, hem gezegd dat hij mijn mailtjes wel eens mag beantwoorden (en neen, dat heeft niks met het overlijden van zijn vader te maken, hij is op dat vlak altijd nogal slordig geweest) en dat hij zeker niet mag vergeten naar onze housewarming te komen.

Evil ik moest trouwens een klein beetje inwendig lachen. Mijn ex-vriendje had voor de zoveelste keer een poging ondernomen om een sikje te laten staan. Nu vind ik sikjes over het algemeen belachelijk en sikjes op het gezicht van mijn ex in het bijzonder. Hij heeft erg donker hoofdhaar, maar om de één of andere reden is dat sikje bijna lichtblond. Maar enfin, 'k ben er maar niet al te hard op ingegaan, want ik weet dat dat zijn ego kwetst. Toch blijf ik erbij: gladgeschoren all the way!